Ραπτομηχανή Μεταξοτυπία του Σπύρου Βασιλείου στον Εικαστικό Κύκλο Sianti

450.00

Κωδικός:
Νο 134

Τίτλος:
Ραπτομηχανή

Διαστάσεις:
40 × 53 cm

Διαθέσιμο Τιμή:
450.00
Περιγραφή:

Μεταξοτυπία αριθμημένη και υπογεγραμμένη από τον Σπύρο Βασιλείου σε 170 αντίτυπα.
Σήμερα αποτελεί συλλεκτικό κομμάτι.

Διαθέσιμο

ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠO ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΑΣ
ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 130€
ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ ΣΤΟ 2107245432
ΠΛΗΡΩΜΗ ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΤΑΒΟΛΗ
ΑΣΦAΛΕΙΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
 

«“Το πινέλο είναι εξάρτημα του χεριού” μαςέλεγε συχνά» επανέρχεται. «Ξέρετε,ήταν ένας πολύ γλυκός,πολύ σοφός,πολύ ήρεμος άνθρωπος.Μας μεγάλωσε χωρίς διαμάχες και τσακωμούς.Οταν τον ρωτούσα τι να κάνω, μια συμβουλή έλεγε πάντα και σε μένα και στην αδελφή μου:“Εγώ σου τα ΄πα, κάνε ό,τι νομίζεις”. Μας άφηνε πολύ ελεύθερους. Γιατί και ο ίδιος ήταν ένας ελεύθερος άνθρωπος,επαναστάτης, με τον τρόπο του… Από τα χρόνια της Καλών Τεχνών ανήκε στους μπροστάρηδες της τέχνης και κατάφερεμαζί με συμφοιτητές τουνα αλλάξουν πολλάΔεν χρειάζεται να φωνάζεις για να είσαι επαναστάτης- οι επαναστάτεςσυνήθωςέχουν μια εσωτερική δύναμη». Μαζί με τη μικρότερη αδελφή της, τη Δήμητρα, η Δροσούλα έμαθε, όπως λέει, «τον κόσμο μέσα από τα μάτια του Βασιλείου, μέσα από την αισθητική του». Και θυμάται χαρακτηριστικά: «Πόσο γκρινιάζαμε όταν άρχισαν να βγαίνουν οι κεραίες της τηλεόρασης και εδώ στην περιοχή χαλούσαν το τοπιό με τον Παρθενώνα.Κάνει όμως τότε ο πατέρας κάτι πίνακες και βάζει μέσα κεραίες. Και τότε τις είδαμε με άλλο μάτι και είπαμε ότι “δεν είναι και τόσο άσχημες”.Είχε μια θετική ματιά σε όλα». 

Πηγή: tovima.gr

Και αυτό ήταν κάτι που διατήρησε ως το τέλος: «Ακόμη και τη χρονιά που πέθανεείχε προλάβειπριν να γιορτάσει την Καθαρή Δευτέρα με κόσμο στο σπίτι μας,όπως έκανεπάντα.Τον θυμάμαι να κάθεται στο πάνω μπαλκονάκι και να κοιτάζει τον κόσμο και ήξερα τι σκεφτόταν:ότι δεν θα προλάβει άλλα Κούλουμα.Πέθανε τον Μάρτιο του ΄85.Το βράδυ που έφυγε,κατά σύμπτωση,είχαμε μαζευτεί όλοι στο σπίτι,ένας ένας,παιδιά,γαμπροί, χωρίς συνεννόηση. Τον καληνυχτίσαμε και φύγαμε.Κοιμόταν τότε κάτω- ήταν κουρασμένος για να ανεβαίνει τις σκάλες αλλά ζωγράφιζε πάντα.Η γυναίκα που τον φρόντιζεμας είπε ότι εκείνο το βράδυ σηκώθηκε, έριξε μια ματιά στο σαλόνι- απίστευτο...-και ευχαρίστησε τον Θεό. Υστερα πήγε και ξάπλωσε και έφυγε τόσο ήρεμος... Δεν έφυγε με άγχος. Ηταν γαλήνιος. Αυτή η γαλήνη ήταν και η δύναμή του. Μια δύναμη που ακόμη εκπέμπει». Και η Δροσούλα Ελιοτ-Βασιλείου καταλήγει: «Πάντα μου έλεγαν ότι είναι τύχη να έχεις έναν τέτοιον μπαμπά. Και εγώ τους απαντούσα:“Δεν είμαι τυχερή,είμαι έξυπνηπου πήγα και τον βρήκα”» Πηγή: tovima.gr
Updating ..
Το καλάθι σας είναι άδειο.
Call Now Button